ดูซีรี่ย์จีน นางพญางูขาว (The Destiny of White Snake) ละคร “นางพญางูขาว” (The Destiny of White Snake) ดัดแปลงมาจากนิทานพื้นบ้านเรื่อง “ตำนานนางพญางูขาว” เนื้อหากล่าวถึงตำนานรักพันปีระหว่าง “เสี่ยวไป๋” (งูขาวน้อย) กับ “จื่อเซวียน” (ซ่างเซียน)

เรื่องราวความรักของทั้งคู่เริ่มต้นขึ้นหลัง “หลีซานเซิ่งหมู่” นำงูขาวน้อยซึ่งเป็นศิษย์จอมขี้เกียจ มาฝากให้จื่อเซวียนช่วยอบรมสั่งสอน หวังให้ปีศาจอย่างเธอเลือกเดินบนทางที่ถูกต้องด้วยการบำเพ็ญตบะเพื่อบรรลุเป็นเซียน แม้จื่อเซวียนจะเป็นซ่างเซียน (เหนือกว่าเซียนธรรมดา แต่ยังไม่บรรลุเซียนชั้นสูง) ที่ไม่เคยสนใจสิ่งใดในโลกหล้านอกจากการบำเพ็ญตบะและฝึกตน (จนมีตบะแก่กล้าและกำลังจะเผชิญด่านเคราะห์ก่อนถูกเลื่อนเป็นเซียนชั้นสูงในไม่ช้า) แต่เขากลับถูกชะตากับงูขาวน้อยจึงเลี้ยงไว้ข้างกายตลอดเวลาและเรียกมันว่า “เสี่ยวไป๋”

หลังเสี่ยวไป๋จำแลงกายเป็นหญิงสาว จื่อเซวียนก็ตกหลุมรักเธอชนิดถอนตัวไม่ขึ้นถึงขั้นยอมทำผิดกฏสวรรค์เพื่อเธอ และกล้าแข็งข้อกับ “ชิงตี้” ผู้เป็นอาจารย์ (ชิงตี้ต้องการแยกทั้งคู่ออกจากกันเพื่อให้จื่อเซวียนสามารถผ่านพ้นด่านเคราะห์และสำเร็จเซียนชั้นสูง หาไม่แล้วร่างกายและดวงจิตจื่อเซวียนจะแตกสลายและกระจัดกระจายทั่วฟ้าดิน แต่จื่อเซวียนยังไม่อยากสำเร็จเซียนจึงจงใจทำให้ตัวเองบาดเจ็บเพื่อประวิงเวลา เพราะหากได้เลื่อนเป็นเซียนชั้นสูงเขาจะต้องขึ้นไปอยู่บนสวรรค์เก้าชั้นฟ้าและไม่สามารถพาเสี่ยวไป๋ไปอยู่ด้วยได้) ขณะที่เสี่ยวไป๋เองก็รักและยอมทำทุกอย่างเพื่อจื่อเซวียนเช่นกัน

“หลิงฉู่” ใช้เลือดของตนเปิดเจดีย์กักปีศาจหมายพิฆาตมังกรดำ จื่อเซวียนเห็นดังนั้นก็รู้สึกตกใจเพราะการทำเช่นนี้ต้องใช้ดวงจิตสังเวยจึงจะปิดเจดีย์อีกครั้งได้ หาไม่แล้วเจดีย์กักปีศาจจะทำลายล้างทุกสิ่งบนโลก หลิงฉู่ต้องการใช้ดวงจิตมังกรดำมาสังเวย โดยให้เหตุผลว่าหากไม่ใช้วิธีนี้พวกตนจะไม่สามารถปราบมังกรดำได้ จื่อเซวียนแย้งว่าใช้ดวงจิตมังกรดำสังเวยเจดีย์จะทำให้เกิดสงครามใหญ่อีกครั้ง ที่สำคัญการเข่นฆ่ามังกรดำนั้นผิดกฏสวรรค์ ถึงกระนั้นหลิงฉู่ก็ยังคงยืนกรานว่าจะใช้วิธีนี้และจะรับผิดชอบเอง เสี่ยวไป๋รู้สึกผิดที่จึงคิดช่วยหลิงฉู่ปราบมังกรดำ (ก่อนหน้านี้เธอทำให้มังกรดำหลุดออกมาจากเจดีย์โดยไม่ตั้งใจ) หลิงฉู่จึงเตือนว่าเธอเป็นปีศาจ หากไม่รีบหนีจะถูกเจดีย์กักปีศาจกลืนเข้าไป

จื่อเซวียนตกใจที่เห็นเสี่ยวไป๋ตามตนมาถึงที่นี่ เขาปลอบเธอว่าไม่ต้องโทษตัวเองเพราะตนจะจับมังกรดำกลับเข้าไปใหม่เอง และย้ำว่าเธอไม่เคยทำอะไรให้ตนเดือดร้อน เสี่ยวไป๋รู้ว่าหากไม่มีปีศาจเข้าไปในเจดีย์ มันจะกลืนดวงจิตผู้ที่เปิดมันและดวงจิตที่อยู่รอบๆ เธอจึงคิดสละตนเองเพื่อช่วยเหลือแต่จื่อเซวียนไม่ยอมให้เธอทำเช่นนั้น ด้วยเห็นว่าเสี่ยวไป๋มีพลังตบะเพียงน้อยนิดขืนเข้าไปในเจดีย์กักปีศาจทั้งกายและดวงจิตจะถูกแผดเผาเป็นเถ้าธุลี เขาจึงสละตนเองเพื่อปกป้องทุกคนจนดวงจิตเซียนแตกสลาย

ก่อนจากไปจื่อเซวียนตั้งชื่อให้เสี่ยวไป๋ว่า “ไป๋เยาเยา” และขอให้เธอมีชีวิตอยู่ต่อไป (เขายังบอกด้วยว่าในหัวใจตนเสี่ยวไป๋เป็นคนไม่ใช่ปีศาจ) ไป๋เยาเยาโทษว่าเป็นความผิดของตนตั้งแต่ต้น ขณะที่หลิงฉู่ (ซึ่งคิดมาโดยตลอดว่าไป๋เยาเยาคือเคราะห์ภัยของจื่อเซวียน) นึกไม่ถึงว่าตนจะเป็นคนนำเคราะห์ภัยมาให้จื่อเซวียนเสียเอง หลังจากนั้นไป๋เยาเยาก็ทุ่มเทแรงกายแรงใจในการตามเก็บรวบรวมและหล่อเลี้ยงดวงจิตของจื่อเซวียนไว้ในหัวใจตนมาตลอดหลายร้อยปี ขณะที่หลิงฉู่ (ซึ่งรู้สึกผิดจนไม่ยอมสำเร็จเซียนชั้นสูง) ถึงขั้นแอบขโมยโคมรวบรวมดวงจิตหมายช่วยจื่อเซวียนอีกทางหนึ่ง ทั้งที่รู้ว่าการเปิดโคมจะปลุกเหล่าอสูรและจอมปีศาจทำให้ปีศาจออกอาละวาดในโลกมนุษย์ ในที่สุด จื่อเซวียนก็ไปจุติบนโลกมนุษย์ในอีกหนึ่งพันปีข้างหน้า โดยเขาเป็นประมุขตำหนักเย่าซือ (เย่าซือกง) ชื่อ “สวี่เซวียน” มีความเชี่ยวชาญด้านการแพทย์และยา

หลังทำความผิดใหญ่หลวง หลิงฉู่จึงต้องชดใช้ด้วยการลงมาปราบปีศาจในโลกมนุษย์ (เขามีชะตาที่ต้องปราบปีศาจและบำเพ็ญเพียรตลอดชีวิต) โดยมีชื่อขณะเป็นมนุษย์ว่า “ฉีเซียว” ทั้งเขาและสวี่เซวียนต่างจดจำเรื่องราวในอดีตไม่ได้ ผิดกับไป๋เยาเยาที่จำได้ทุกสิ่ง เมื่อไป๋เยาเยาได้พบกับสวี่เซวียนบนโลกมนุษย์ ตำนานรักต้องห้ามระหว่างคนกับปีศาจจึงเปิดฉากขึ้นท่ามกลางอุปสรรคและอันตรายมากมาย